Glæpagengi eru með nýjar aðferðir til að græða
Hinn nýi búningur „eiturlyfjasölu“ í vörubílsförmum
Með fjölskyldurekna krá á öðrum endanum og krikketvöll á hinum gæti hið fallega þorp Peopleton virst vera ímynd enskrar sveitar.
En fyrir íbúa þessa syfjaða og velstæða afkima Worcestershire hefur unaðsreiturinn þeirra færst heldur nær örvæntingarfullri sýn.
Í meira en ár hafa heimamenn horft hjálparvana á hvern 40 tonna flutningabílinn á fætur öðrum aka um sveitavegina áður en gríðarlegum haugum af illa lyktandi úrgangi er sturtað á nærliggjandi ræktarland.
Eins og þetta væri ekki nógu slæmt er ruslahaugnum – sem inniheldur ógeðfellt heimilissorp og byggingarrústir – síðan mokað í kvörn sem framleiðir ærandi hávaða, en vitað er til þess að sú aðgerð hefjist í birtingu eldsnemma á morgnana.
Þá kemur enn einn floti stórra vörubíla til að flytja unna úrganginn – sem nú er hægt að dreifa úr – aftur um sveitavegina á óþekktan áfangastað.
Íbúar Peopleton eru skiljanlega niðurbrotnir vegna þessarar skyndilegu breytingar á lífsháttum sínum en þeir eru engan veginn einir á báti.
Þeir eru öllu heldur fórnarlömb ört vaxandi og skipulagðrar glæpastarfsemi sem nú breiðist út eins og krabbamein um grænt og fagurt land Bretlands.
Að losa ólöglegan úrgang er svo arðbært – skilar allt að 2.500 pundum á hvern vörubíl – að skipulagðir glæpahópar hafa tekið það upp.
Að sögn lögreglunnar er óleyfileg sorphirða
nýju fíkniefnin.
Tölur frá Umhverfisstofnun (EA) sýna útbreiðslu stórfelldrar losunar.
Meira en 500 ruslahaugar eins og sá í Peopleton skaða bresku sveitirnar, þar á meðal risastórt 280.000 tonna svæði í Cheshire, 50.000 tonna svæði í Lancashire og Cornwall og 36.000 tonna haugur í Kent.
Urðunarskattur stjórnvalda – ofan á há sorphirðugjöld sem urðunarstaðir krefjast – er nú 126 pund á tonnið, sem er liður í opinberri viðleitni til að hvetja til endurvinnslu.
En glæpagengi hafa gripið tækifærið til að komast hjá skattinum og bjóða þar með lægra verð en löglegir rekstraraðilar.
Á sama tíma virðist Umhverfisstofnun (EA), sú ríkisstofnun sem hefur það hlutverk að koma í veg fyrir eyðileggingu sveitanna, vera máttvana.
Hið gríðarlega umfang þess sem íbúar og löggæslustofnanir standa frammi fyrir varð ljóst þegar Daily Mail heimsótti þann hörmungaratburð sem er að eiga sér stað í Worcestershire.
Þar afhjúpuðum við net vafasamra einstaklinga – sumir með tengsl við alræmda fjölskyldu sem stundar sorpglæpi – sem virtust staðráðnir í að spilla ekki aðeins Peopleton heldur einnig fjölda staða í nærliggjandi sveitum.
Til að rekja slóðina verðum við að byrja á Stone Arrow Farm, eign í útjaðri þorpsins sem er í eigu bónda að nafni Carl Powell.
Þessi áttræði maður var þegar álitinn eins konar skopmyndaskúrkur eftir að hann komst í landsfréttirnar 2021 fyrir að setja upp skilti þar sem þorpið var kallað
viðbjóðslegasta þorp í Worcestershire.
En deilurnar tóku dekkri stefnu þegar fyrstu sorpflutningabílarnir byrjuðu að aka inn á land hans sumarið 2024 og losa þar byggingarrústir, timbur og ýmiss konar heimilissorp, þar á meðal plast og notuð rafrettuhylki.
Það er enginn vafi á því að þetta er ólöglegt: Umhverfisstofnun gaf út stöðvunartilkynningu í janúar síðastliðnum.
Sveitarfélagið gaf út viðbótartilkynningu um framfylgd skipulags og hluti úrgangsins var í kjölfarið fluttur burt.
Samt halda vagnarnir fullir af rusli áfram að koma.
Powell sjálfur hefur slegið á afsökunartóna og kennt leigjanda um ólöglegu losunina.
Í samtali við Daily Mail í síðasta mánuði sagði bóndinn að aðgerðin hefði farið
úr böndunum
og gaf í skyn að hann hefði ekki gert sér grein fyrir því hvað leigjandi hans væri að gera fyrr en það var um seinan.
En lausleg athugun á því hver þessi leigjandi er setur hlutina í annað samhengi.
Þar kemur John Bruce til sögunnar, 53 ára gjaldþrota maður, sem 2003 var nefndur á nafn á þingi ásamt fyrrverandi maka sínum, Ann Gartlan, vegna skammarlegrar sögu hans um ólöglega losun í Worcestershire.
Hann er ekki aðeins leigjandi Powells, maðurinn sem ber ábyrgð á fjöllum af óþefjandi úrgangi á Stone Arrow Farm, heldur á hann sér sögu.
2002 var Bruce dæmdur í eins árs fangelsi fyrir að losa ólöglegan úrgang, þar á meðal asbest, sem er banvænt efni, á óleyfilegum stöðum víðs vegar um sýsluna.
Það reyndist lítil vörn.
2020 var Bruce gert að greiða 2,1 milljón punda samkvæmt lögum um ágóða af afbrotum eftir sakfellingu fyrir að losa 883.000 rúmfet af rusli á flugvelli í innan við fimm mílna fjarlægð frá Peopleton.
Bruce fékk þriggja mánaða frest til að greiða, ella ætti hann yfir höfði sér sjö ára fangelsi.
Samt sem áður eru yfirvöld svo bitlaus að enn á eftir að framfylgja úrskurðinum gegn Bruce og flugvöllurinn er í rúst og rusli.
Hefði Carl Powell verið í raunverulegum vafa um feril Bruce eða um raunverulegt eðli viðskipta hans hefði hann getað keyrt í tíu mínútur niður veginn til að sjá eina af eignunum sem erfiði leigjandinn hans bjó áður í.
Þar, á stað sem ber hið litríka nafn The Crabbe Yard, er fjall af ólöglega losuðum úrgangi sem heimamenn lýsa sem
jafnstóru og átta parhúsum.
Hinn gríðarstóri haugur er vel sýnilegur og gnæfir yfir girðingu og hengiláshlið.
Eins og Powell hefur sjálfur gefið í skyn fer orðspor Bruce á undan honum.
Bóndinn staðfesti að Bruce væri maðurinn sem ræki sorphirðufyrirtæki á landi hans og sagði:
John Bruce er á móti kerfinu, eins og ég.
Ég fékk hann hingað til að hefna mín á þorpinu fyrir það sem það hafði gert mér.
En það er ekki allt.
Daily Mail hefur komist að því að þessi ruslahaugur er aðeins einn hluti af neti ólöglegra urðunarstaða sem nú skemma nærliggjandi sveitir.
Landslag sem eitt sinn var fagurt hefur verið afskræmt og akri eftir akur hefur verið breytt í hauga af ólöglega losuðum úrgangi.
Þeir eru allir í stuttri akstursfjarlægð hver frá öðrum og – með því að nota opinberar skrár – má tengja þá alla við John Bruce og fjölskyldu hans.
Við heimsóttum tvo aðra staði sem nú eru til rannsóknar hjá Umhverfisstofnun vegna
ólöglegrar úrgangsstarfsemi.
Sá fyrri er við Mill Lane, nálægt Wadborough, milli Worcester og Evesham.
Þar liggur langur, brúnn ruslahaugur og rotnar á akri við hliðina á því sem virðist vera mun stærri úrgangshaugur falinn undir grænum dúk.
Skrár úr fasteignaskrá sýna að eigandi lands við Mill Lane er Max Bruce, 23 ára sonur Johns, sem er tíður gestur á Stone Arrow Farm að sögn heimamanna.
Bruce yngri – sem býr með móður sinni í bóndabæ í Tudor-eftirlíkingu á landið við Mill Lane í gegnum fyrirtæki sem heitir MB Property Holdings Ltd.
Nær Evesham sjálfri hefur á meðan miklu magni af unnum jarðvegsúrgangi – aðallega byggingarefni – verið dreift í langa ræmu meðfram jaðri akurs við Haselor Lane.
Þessi staður er einnig tengdur Max Bruce, sem nefndur er á nýlegri skipulagsumsókn.
Er þetta staðurinn þar sem ruslið sem faðir hans keyrði í gegnum kurlvélina á Stone Arrow Farm fær hinstu hvíld?
Þá er það losunarstaður númer fjögur, löng hrúga af úrgangi milli tveggja trjáraða nálægt þorpinu Fladbury.
Hér flækist málið enn frekar.
Landeigandinn á Fladbury-svæðinu er fyrirtæki sem heitir Fineranch, sem einnig á hluta af landinu við Mill Lane-losunarstaðinn.
Á pappírnum er eignarhlutur Fineranch við Mill Lane aðskilinn frá lóð Max Bruce.
En hann er engu að síður þakinn rusli og er nú háður sérstakri framfylgdartilkynningu frá Wychavon-umdæmisráðinu.
Einu stjórnarmenn Fineranch eru athafnafólkið Amy og Wayne Butterfield.
Á síðasta ári opnuðu þau glæsilega nýja atvinnusvæðið sitt, Upper Teme Business Park, við hátíðlega athöfn þar sem þingmaður svæðisins klippti á borða.
Hann hrósaði þeim í hástert og sagði að svæðið myndi efla efnahagslífið á svæðinu um
ókomna tíð.
Þau fengu einnig lof frá viðskiptaráði Herefordshire og Worcestershire, sem lýsti opnuninni sem
nýjum kafla
fyrir fyrirtæki á svæðinu.
Daily Mail hefur haft samband við Butterfield-hjónin til að spyrja hvort þau hafi vitað af því að land þeirra væri notað undir losun úrgangs en – líkt og Bruce-hjónin – hafa þau ekki svarað.
Þetta ástand virðist henta sumum mjög vel.
John Bruce kann að hafa verið úrskurðaður gjaldþrota í janúar 2025 en gögn benda til þess að honum vegni nokkuð vel.
Tökum sem dæmi úrgangsstarfsemina á Stone Arrow Farm, þar sem heimamenn hafa lýst því að að meðaltali sex flutningabílar komi á hverjum degi.
Eitt stórt (löglegt) úrgangsfyrirtæki áætlaði að gjöldin væru 2.500 pund fyrir fullan flutningabíl af úrgangi.
Sex flutningabílar á dag jafngilda 15.000 pundum, eða 105.000 pundum á viku.
Það er erfitt að vera viss um að Bruce sé að rukka þessa upphæð, en fáir telja að úrgangsstarfsemi hans sé annað en mjög arðbær.
Þá komum við að
aukabúgrein
á þeim 15 ekra hluta Stone Arrow Farm sem Bruce leigir: loftmyndir sýna að nú er komið upp subbulegt vörubílastæði við hliðina á úrgangsvinnslusvæðinu.
Fyrirtækið hét UK Plant og á vefsíðu þess voru alls 195 farartæki til leigu, allt frá dráttarvélum og eftirvögnum til vélknúinna mulningsvéla og úrvals lúxussportbíla, þar á meðal þriggja Range Rovera.
Virði eignanna virtist vera meira en 2,5 milljónir punda – ekki slæmt fyrir gjaldþrota mann.
Það er líka talsvert meira en þær 2,1 milljón punda sem Bruce var gert að greiða 2020.
Það er rétt að nokkrar af eignum hans hafa verið gerðar upptækar en meira en fimm árum síðar er heildarupphæðin enn ógreidd.
Peopleton, vinalegt og velmegandi þorp sem eitt sinn var heimili kynnisins Jeremy Paxman og skáldsagnahöfundarins Barböru Cartland, virðist varla vera staður þar sem íbúar lifa í ótta við glæpi.
Samt sem áður hafa íbúarnir í dag verulegar áhyggjur af glæpastarfseminni í nærumhverfi sínu.
Eins og einn þorpsbúi orðaði það:
Við erum öll hrædd við að tjá okkur opinberlega vegna þess sem lögreglan hefur sagt okkur.
Það eru nokkur smámerki um framfarir.
Þann 8. janúar gerðu lögreglumenn húsleit á heimili Carls Powell á Stone Arrow Farm og fundu 60.000 pund í reiðufé falin í kexdósum.
Lögreglan fann einnig bíl sem grunaður var um að vera stolinn og ýmsar rafmagnsvörur sem taldar eru tengjast peningaþvætti.
Í annarri stórri framvindu voru tveir menn handteknir í Drakes Broughton grunaðir um skotvopnalagabrot áður en þeir voru látnir lausir gegn tryggingu meðan á rannsókn stendur.
Sex skotvopn voru gerð upptæk og um 18.000 pund í reiðufé.
Alls var lagt hald á 97.000 pund í reiðufé í samræmdum áhlaupum sem náðu einnig til nágrannasýslnanna Herefordshire og Shropshire.
Á bilinu 200.000 til 300.000 pund fundust á bankareikningum.
En þetta er aðeins lítið skref fram á við, segir Nigel Huddleston, þingmaður Íhaldsflokksins fyrir Droitwich og Evesham, og bætir við:
Það er svo mikið af peningum í boði að sumir gerendanna eru fúsir til að brjóta lögin blygðunarlaust, jafnvel þótt það þýði sektir eða fangelsisvist.
Fyrir sitt leyti sagði Umhverfisstofnunin að hún héldi áfram að rannsaka
ólöglega úrgangsglæpastarfsemi á svæðum í Worcestershire
og gæti gripið til
frekari aðgerða í framtíðinni.
En þar sem svo stór hluti sveitanna hefur þegar verið eyðilagður af rusli, er þá ekki allt of seint í rassinn gripið?
- Frekari fréttaöflun frá Ross Slater og Tom Bedford
Heimild: Daly Mail
Þýðendur: Friðrik Kjartansson og erlendur.is (Málstaður)
Skráning: Friðrik Kjartansson
Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)