Þegar Frosti Sigurjónsson endurtekur sömu talpunkta og olíuiðnaðurinn notaði í 40 ár til að sá efasemdum

Skrifað af Andra Fannar

Það sem Frosti er að setja fram er ekki ný eða frumleg gagnrýni heldur endurtekning á gömlum talpunktum olíuiðnaðarins: ýkt áhersla á óvissu, kostnaðarrök og fullyrðingar um að

hinir geri ekkert.

Meginboðskapurinn er kunnuglegur: vísindin eru óviss, aðgerðir of dýrar, við eigum að bíða eða stíga á bremsuna.

Þetta var meðal annars formleg stefna hjá ExxonMobil eftir að eigin vísindamenn fyrirtækisins höfðu staðfest loftslagsbreytingar innanhúss á 8. áratugnum.

Stór olíufyrirtæki vissu og viðurkenndu fyrir um 40 árum að áframhaldandi brennsla olíu, kola og gass myndi valda hættulegum loftslagsbreytingum, ekki í almennum eða óljósum skilningi, heldur byggt á eigin rannsóknum og spálíkönum.

Innri gögn sýna að um 1980 voru vísindamenn olíuiðnaðarins búnir að reikna út með mikilli nákvæmni hvernig áframhaldandi notkun jarðefnaeldsneytis myndi hafa alvarleg áhrif á loftslag jarðar.

Í ljósi þess er það sláandi að enn sé gripið til sömu orðræðu til að draga úr trúverðugleika vísinda og réttmæti aðgerða.

Það er dapurlegt að sjá kláran og vel menntaðan mann nota vettvang sinn til að grafa undan trausti á vísindum.

Þótt Frosti afneiti ekki loftslagsbreytingum af mannavöldum er hann engu að síður að stuðla að töf og töf er ekki hlutlaus afstaða í þessu samhengi; það er yfirleitt eitthvað þar að baki, hvað er það, veit ég ekki.

Að lýsa vísindunum sem

veikum

vegna óvissu í líkönum er klassísk aðferð til að draga úr réttmæti aðgerða.

Óvissa er hluti af öllum flóknum vísindum og hefur aldrei verið gild rök fyrir aðgerðarleysi, sérstaklega ekki þegar áhættan er kerfislæg og til langtíma.

Fullyrðingin um að Ísland sé komið

út í skurð

vegna loftslagsaðgerða stenst heldur ekki.

Aðgerðir hér eru hægar, oft seinkaðar og langt frá því að teljast róttækar í alþjóðlegum samanburði.

Samanburðurinn við Parísarsamkomulagið er einnig villandi.

ESB er með lögbundið regluverk en önnur ríki með sveigjanlegri skuldbindingar en það þýðir ekki að þau geri ekkert eða beri enga ábyrgð.

Þetta er því ekki hlutlaus greining heldur pólitísk afstaða sett fram sem skynsemi.

Slík orðræða leiðir ekki umræðuna áfram, hún undirbýr jarðveg fyrir bakslag.

Áróður olíuiðnaðarins hefur lengi byggt á því að kynda undir efasemdum og mótþróa gegn vísindasamstöðu.

Slík orðræða höfðar sérstaklega til þeirra sem skilgreina sig í andstöðu við það sem þeir skynja sem ríkjandi meirihlutaálit.

Þannig að er ekki kominn tími til að hlusta á vísindin, og jafnvel á olíufyrirtækin sjálf, sem vissu þetta fyrir 40 árum í gegnum eigin vísindamenn og innri rannsóknir?

Tvær myndir hér fyrir neðan.

Sú fyrri sýnir innri spálíkön ExxonMobil frá því fyrir um 40 árum, þar sem hlýnun jarðar er spáð með óhugnanlegri nákvæmni.

Sú seinni er úr viðtali Frosta í dag þar sem hann talar um

óvissu í vísindum

og að við ættum að stíga á bremsuna.

Vandinn var ekki skortur á þekkingu — heldur vilji til að tefja.

---

Heimild: Loftslagsbreytingar – umræða og fréttir Facebook

Er svo: Skrifað af Andri Fannari.

Skráning: Friðrik Kjartansson

Yfirlestur: malfridur.is (Málstaður)